سلام

وبلاگ بر باد رفت اما برشگردوندیم. شاید لازم بود تا دوباره در مورد این بلاگ و نویسنده هاش یه تجدید نظر بشه! شاید به خاطر توضیحات بلاگمون بود که توش نوشته بودم. آخه من نوشتم که هر کی بخواد می تونه تو این بلاگ بنویسه؛ چه اشتباه بزرگی! اینا رو زمانی نوشته بودم که دیگه طاقتم تموم شده بود. حقیقتش اینه که این بلاگ رو زدم تا تنهاییم رو با بقیه قسمت کنم. حالا به هر طریقی که بتونم اما حالا ....

می دونم خیلی هاش تقصیر خودمه! اومدن و رفتن ستاره سهیل؛ خداحافظیو برگشتن کیوان؛ دوستانی که به هر دلیلی می خواستن با ما باشن اما من قبول نکردم؛ وآخرینش هم پست لی لی جون! خیلی چیزهای دیگه هم بوده که من یادم نمیاد.

در مورد لی لی باید بگم قبول دارم تقصیر من بود که موقعیت رو قشنگ واسش روشن نکرده بودم و اون .... حالا که گذشت. اما دیگه قرار نیست از این اتفاق ها بیافته. وقتی قضیه رو واسه لیلی گفتم دقیقا اینو گفت: " حالا که این جوریه، منم نمی خوام بنویسم"

اما . تو این بلاگ تمام سعی مون اینه که متنامون مال خودمون باشه! منتظر متن های واقعا قشنگ کیوان باشین. منم که همیشه خودم می نویسم و می نوشتم. ماتادور هم قراره دیگه درست بنویسه(تعهد داده)! منم قراره دیگه زیاد تغییر وضعیت ندم. مهرانم قراره متن های به روز .... مینا هم که گناهکی هر چی بهش بگی قبول می کنه!

امیدوارم دیگه از این جور مشکلات پیش نیاد.

به امید روزهای روشن!